Perkusista, filozof, podróżnik, prekursor muzycznego minimalizmu, uznawany za ojca kultury DJ-skiej – Steve Reich – swym nowatorskim podejściem do muzyki i techniki zainspirował całe pokolenie twórców muzyki elektronicznej i nieelektronicznej, by wspomnieć tylko Briana Eno czy Petera Gabriela. Clapping Music – utwór wykonywany wyłącznie przez dwie klaszczące osoby – skomponował w roku 1971, a prawie 30 lat później, na zamówienie kwartetu Kronos, Tripple Quartet. W 1997 artysta był gościem Warszawskiej Jesieni.

Zaliczany do jednej z czołowych postaci muzyki XX wieku John Cage przez całe życie odznaczał się wiecznie niezaspokojoną chęcią eksploracji możliwości w zakresie technik nowej muzyki. Niemal dziecięca ciekawość (by nie powiedzieć – ciekawskość) doprowadziła go do nieoczekiwanych chyba nawet dla niego rezultatów. Cage rozwinął ideę tzw. preparowanego fortepianu, stworzył aleatoryzm oraz rozszerzył możliwości konceptualizmu.

Skłonnością do muzycznego majsterkowania odznaczał się także George Antheil, kompozytor amerykański z polskim rodowodem. „Bad Boy of Music“ (jak zatytułował swą autobiografię) stworzył szereg interesujących dzieł, z których na czoło wysuwa się koncert Ballet mécanique z 1926 roku. Jako ciekawostkę warto odnotować, że jest Antheil również wynalazcą systemu o tajemniczo brzmiącej nazwie FHSS, który do dziś z powodzeniem jest używany w niektórych sieciach radiowych.

Najbardziej „klasyczny“ w tym gronie Sir Edward Elgar przez lata dorabiał jako organista, skrzypek i koncertmistrz lokalnej orkiestry, a jego kompozycje przechodziły niepoważane przez nikogo. Punktem zwrotnym w jego życiu okazał się ślub z Caroline Alice; uzdolniona literacko małżonka była niewyczerpanym źródłem inspiracji dla zakochanego męża, a także doskonale organizowała jego zawodowe życie. Dziesięć lat po ślubie – w 1899 roku – przychodzi pierwszy spektakularny sukces: wariacje Enigma op. 36 na wywołują w Londynie burzę, a obserwatorzy życia muzycznego oddychają z ulgą, ogłaszając renesans angielskiej muzyki narodowej. Urokliwe chanson: de nuit i de matin – pieśni nocy i poranka – powstały dziesięć lat wcześniej.

następny koncert Sztuka fugi